වැහිවතුර පොකුණක නෙලුම් උමතුව…!

“සුබ උදෑසනක් කොහොමද ඔයාට? මම ඔයාට උදව් වෙන්න ඕනෙ කොහොමද?”

එක එක හැඩේ ලොකු පොකුණු, පොඩි පොකුණු, ප්‍රතිමා, පුංචි සත්තුන්ගෙ හැඩ පිරුණු උද්‍යානය ඇතුළෙ වතුර මල්වල වතුර සිරි සිරිය ඇහෙද්දි, සිමෙන්ති කණු, තඩි පිළිම දිහා බල බල ඇවිත්, බුදු හිසක ආකාරයට සැකසුණ තඩි මල්පෝච්චියක් දැකල, ඒක ලංකාවෙ ඉන්න සමහර බෞද්ධයො දැක්ක නං සිද්ද වෙන්න පුලුවන් දේවල් හිත හිතා තනියෙං හිනා වෙවී ළදරු කරත්තෙත් තල්ලු කරන් ඇවිදින මට ඇහුණම මං ගැස්සුණා. මං හැරිල බැලුවම ගාඩිනිය මලක් වාගෙ සුදු උන්දැ මං දිහා සුහද සිනාවක් පාල, ඊට පස්සෙ කරත්තෙ හිටිය කොලුවට ඔමරි පාන්ඩත් ගත්ත.
මේ කිවියො උදේ දිවා රෑ නැතුව “හව් ආ යූ ඩුයිං?” කියල අහන එක මෙහෙට ආව මුලම කාලෙ නං මට විකාරයි.ඒ දවස්වල කවුරුහරි එහෙම ඇහුවම මං හිර වෙනව. හිතන්ඩකො, උදේ පාන්දරක නිකං “ගුඩ් මෝනිං” කියල කියන්නෙ නැතුව “හායි, හව් ආයූ ඩුයිං?” කියල ඇහුවම ඔන්න මං ගල් වෙලා ඒකට උත්තර හොයනව. දවස තාම පටං ගත්ත විතරයි. වැඩට ආව එක ඇරෙන්න දවසෙ වෙන කරපු කියපු ලොකු දේකුත් නෑ. කියන්ඩ තරං හොඳකුත් නෑ. මහා ලොකු අවුලකුත් නෑ. ඔහොම හිතුණ කියල මොකෝ කියන්ඩ ද?  ඉතිං මං හිර වෙනව, “හායි ගුඩ් මෝනිං” ම කියල මෝඩ තාලෙට මගාරිනව. ඒ ප්‍රශ්නෙ මට විතරක් නෙවෙයි තව අයට තියෙන බව දැනගත්තම පොඩ්ඩක් හිතේ ලැජ්ජා ගතිය ගියා. කිවියොන්ට ඒක නිකං අපි “කොහොමද?” කියල නන්නාඳුනන  කෙනෙක්ගෙනුත් අහනව වගෙ ආචාරශීලී වෙන්ඩ කරන චාරිත්තරයක් විතරයි කියල තේරුණාට පස්සෙ ඉඳල මං දන්නව දවස කොච්චර අජපල් වුණත් කියන්ඩ ඕනෙ “ගුඩ් තැංක් යූ,ඇන්ඩ් යූ?”  වගෙ උත්තරයක් කියල.  ඒ හන්ද අදත් එහෙම කියල මං එයාගෙ දෙවෙනි ප්‍රශ්නෙට උත්තර දුන්න.
“මං හොයන්නෙ නෙලුම් පැලයක්…”
ගාඩිනිය මලේ ඇස් දෙක එලිය වුණා.

“ඔයා ආවෙ හරි තැනට! විශ්වාස කරන එකක් නෑ මං මේ දැන් අපේ නෙලුම් පැල සප්ලයර්ට කතා කරල ආවෙ. අද නැත්තං හෙට එයා පැළ අරන් එනවයි කිව්ව.” එයා කිව්වම මට මතක් වුණේම, ඉස්සර ලංකාවෙදි බඩු ගන්ඩ ගියාම කවදාවත් ඒ බඩුව නැහැයි නොකිය “අනේ…. ඒ ජාතිය තිබිල මේ අද ඉවරවුණා” කියන මුදලාලිලව. ඒත් මෙයාල ලඟ නෙලුම් පැල තියෙන බව මට කිව්වෙ අල්ලපු ගෙදර චීන කොලුව.අල්ලපු ගෙදර යට තට්ටුවෙ සාම්ප්‍රදායික චීන තේ  කඩයක් කරන තරුණ චීන ජෝඩුව තමංගෙ වත්ත පිටිපස්සෙ පොඩි පොකුණක් හදල ඒකෙ නෙලුම් පැළයක් වවල!
ඒකට රතුපාට මාලුත් දාල!
ඒ මදිවට ඒකෙ ඉබ්බෙකුත් පීනනව!
බැල්කනියට රෙදි වනන්ඩ යනකොට පුංචි නෙලුම් කොළ හුළගට පැද්දෙන හැටි දැක්කම ඒ ගිනි අව්වෙත් ලංකාවෙ වැවක් ලඟ සුවය මට දැනෙන්ඩ ගත්ත. අන්න ඒකෙන් තමයි මට මේ නෙලුම් උමතුව හැදුණෙ. ඔය වගේ උමතුවක් හැදුණොත් ඉතිං ආයෙ ඒක ලේසි වෙන් නෑ. දිවා රෑ ඕක ඕනෙ වෙන්ඩ ගන්නව. එදිනෙදා ජීවිතේ සැලසුම් ඔක්කොම අර නෙලුම් පැලේ වටා කැරකෙන්න ගන්නව. කරන යමක් වැරදුනත්, “අනේ නෙලුම් පැලයක් ගෙදර තිබ්බනං එහෙම වෙන්නෙ නෑනෙ!” කියල හිතෙනව. කොටිංම හීනෙනුත් නෙලුම් පේන්ඩ ගන්නව, හිතේ නෙලුම් පිපෙන්ඩ ගන්නව.
රන්වන් මාලු එහෙ මෙහෙ පීනන, ලස්සන කොළ පාට පෙති මීවන හෙවණක, තද කලු ගල් අල්ලපු, තෙත ගල්වල දියසෙවෙල බැඳිච්ච පොකුණක පිපුණ නෙලුම් මල්, කොළ එක්ක මුකුලු කරන හැටි හිත හිත මං මේ හුණ්ඩු ගෙයි අයිතිකාරයංගෙ නීති රීති කඩන්නෙ නැතුව, හෙවණට ගහක් කොළක්වත් නැති හතරැස් කොටු වත්තෙ නෙලුම් පොකුණක් හදන්ඩ පිඹුරුපත් හදනව.

“මෝඩි ඒකෙ ඔහෙට ඔය හිතෙන ආකාරෙට නෙලුම් වවන්ඩ තැනක් නෑ. ඒ තියා ඒ බිම හරිහමනකට සමතලාවත් නෑ නේද” කියල තාර්කික අංගනාව උන්දැගෙ පාණ්ඩිත්‍ය විදහා පානව. ආ… තාර්කික අංගනාව කියන්නෙ මගෙ සිරසින් පැන නගින සහසක් උමතු කල්පනා ගැන තාර්කිකව හිතල බලල මාව උමතුවෙන් බිමට ඇදල දාන මගෙම අනිකි ට මං දාපු නම. 
“මං හිටියෙ නැත්තං ඉතිං මෙයැයි මැරිච්චි තැංවල ලොකු කවුරි ගසුත් පැළ වෙලා”  එයා ඔලොක්කුවට කියනව. ගෑනිට ඉතිං හරි ජොලි ඔය වගෙ පිස්සු කල්පනාවකිං මාව බිම දෙරිගැස්සෙව්වහම.
සතියකට විතර පස්සෙ ඔය නෙලුම් උමතුවෙන් ආතුර වෙලා තිබුණ මගෙ හිත ටිකෙන් ටික සත්‍යාවබෝධය ලබමින් තිබුණ.
“ඔන්නොහෙ පස්සෙ කාලෙක බැරියැ පොකුණු ඩිංගක් හදාගන්ඩ. නෙලුම් පැලයක් හොයං පොඩි ප්ලාස්ටික් බේසමක වවා ගන්නව දැනට,” කියල හිත හිත උදේ පාන්දරක වීදුරු දොර ළඟ පුටුවෙ ඉඳගෙන වටපිට සිරි නරඹ නරඹ තේ කහට ඩිංගක් බොනකොට තමයි පහළ වුණේ ගණදෙවි නුවණ!!
ඇයි අනේ ….. මේ ගෙදර පිටිපස්සෙ සාගරයක් වගේ ඔය තියෙන්නෙ වැහිවතුර පොකුණ.
නෙලුම් මොකෝ! ඒකෙ හදන්ඩ බැරියැ පස් පියුම්! ඔන්න ඉතිං මගෙ උමතුව ගෙදර පොකුණෙන් වැහිවතුර පොකුණට පැන්න. දවස පුරාම මං හිතුව දෙයක් ඇත්තං ඒ කොහෙං හරි නෙලුම් පැලයක් ගෙනත්  පොකුණට දාන එකයි, ඊට පස්සෙ අපි උදේ නැගිටල ජනේලෙන් එළිය බලනකොට නෙලුම් යායක් පිපිල වැනෙන හැටියි තමා.
“ඔය වතුර පොකුණ හදල තියෙන්නෙ වැහි වතුර හරියට බැහැල යන්ඩ හැකි වෙන්ඩ. ඔය වැහිවතුර බස්නා පද්ධති ගැන ඉගෙනගත්තු කෙනෙක් වෙලා ඔහේ ඕකෙ නෙලුම් වැව්වම ඕක ගොඩ වෙනව කියල තේරෙන්නෙ නැද්ද ඔහෙගෙ කුඩා මොළේට?” අතොරක් නැතුව වහින ඕක්ලන්තෙ පාරවල් දිගේ ඔහේ ගලන වැහිවතුර එක්කාසු කරන්ඩම හදපු පොඩි උද්‍යාන බලන්ඩ ගිය හැටි මතක් කර කර තාර්කික අංගනාව හරියට එයා මේ ඕක්ලන්තෙ මහ ඒජන්‍ත වාගෙ මගෙං ප්‍රශ්න කරන්ඩ ආව. “අනේ යන්ඩ, ඒකට තමයි කවුන්සිල් එක තියෙන්නෙ,  එයාලට පුලුවන් නෙ ඔය තණකොල කපන්ඩ එනව වගෙ ඇවිල්ල නෙලුම් ගොඩක් හැදෙන්නෙ නැතිවෙන්න පාලනය කරල තියාගන්ඩ. මේක කරන්ඩ බෑ. ඔයා මං කරන්ඩ හිතන හිතන දේට බාල්දි අදින්ඩ එන එක හරි අසාධාරණයිනෙ..එව්ව නං කොහෙද? ” මං පාරම් බෑව.
වැහිවතුර පොකුණ නෙලුම් පොකුණක් කිරීමේ  ව්‍යාපෘතියට කවුරු විරුද්ධ වුණත් ඒක කරගෙන යන්ඩ මම තීරණය කළා.

“ඒක නං මරු, මාත් හිත හිත හිටියෙ ඇයි ඔයා ඔය මොකක් හරි මල් පිපෙන පැළයක් ගෙනල්ල ඕකට දාන්නෙ නැත්තෙ? කියල”
පෙම්බරයත් පෝර දැම්ම.

“හනේ හැබෑට එව්වට නං මුං දෙන්න ජාඩියට මූඩිය වාගෙ.” තාර්කිකාට හොඳටෝම නැගල.

“ඒකනෙ කියන්නෙ, ඇයි මතක නැද්ද ඔහෙට අපි දෙන්න ඊයෙ පෙරේද ෆේස්බුක් කියමනකුත් දැක්ක ‘ඔබේ හිත තුල ජීවත් වෙන ළදරුවාව අනුමත කරන කෙනෙක් තෝරාගන්ඩ, නැත්තං ඔබට ඒ ළදරුවව මරා දමන්ඩ සිදුවනු ඇත’  කියල” මං නාට්‍යාකාරයෙන් කිව්ව.
” විකාර…! කිව්ව නාහන ගුරු ඉහළිං ගියත් එකයි පහළිං ගියත් එකයි, ගිහිං ගන්නේකයි ඇත්තෙ නෙලුම් පැලයක් බැරි නං ඕන බතල අලයක් “. තාර්කික මහගෙ කට හතරැස් කරගත්ත.
පහුවදා එළවලු පැලවලට වතුර දාන්ඩ පහළට ගිය වෙලාවෙ චීන කොලුවත් වත්තෙ ඉන්නව දැක්කම “මේ ඔහෙ ඔයනෙලුම් පැලේ ගත්තෙ කොයිබින්ද?” කියල මං නාහ ඉන්නෙ කොහොමද හා?
“මේ පැත්තෙන් එන්ඩ, ඔයාට මම අපි ලඟ  පොකුණෙ තියෙන පැළේ පෙන්නන්නම්..”
ගාඩිනියා හාමිනේ උද්‍යානයේ ජලමල්වල සිරි සිරි හඬත්, මගෙ හිතිවිලි වැලත් බින්දා..
“යමු…!” අපි ඈට එකතු වුණා.
“අන්න මල්!! අන්න වයිට් මල්!!”
පුංචි පොකුණක පිපුණු ලොකුම ලොකු සුදු නෙලුම් මල දැක්කාම කොලුවත් සන්තෝසෙං කෑ ගැහුව. නොබෝ කලකින් අපේ වීදුරු දොරෙන් බැලුවම වැහිවතුර පොකුණෙ හෙළවෙන සුදු නෙලුම් මල්වල සුවඳ මට ඒ වෙලාවෙම දැනෙන්න පටන් ගත්ත.
” අපි විකුණන්නෙ අවුරුදු දෙකක් වයස පැළ. නෙලුම්වලට හොඳට අව්ව ඕනෙ. දියර පොහොර සති දෙකෙන් දෙකට දාන්න ඕනෙ, අවුරුද්දෙං අවුරුද්ද පෝච්චි මාරුකරන්න ඕනෙ…” ගාඩිනියා උන්දෑ කියාගෙන කියාගෙන ගියා.
“කියපං කියපං මේ දකුණු කුරු රටට පදිංචියට ආවට මං  ඉපදුණේ දුරාතීතෙ ඉඳලම වැව් බැඳි රටක ඉඳල ය, මං ඔය කිසි සාත්තු සප්පායමක් නැතුව ඉබේ හැදෙන මහ නෙලුම් යායවල් ඕනැ තරං දැකල කියල”  මගෙ උමතු නෙලුම්මල් ව්‍යාපෘතියට හිනාවෙන පණ්ඩිත අංගනාගෙ සෝපාහාසය සතපහකට මායිං නොකර ඉන්ඩ මම තීරණය කළා “ඉන්නවකො ඔහේට පාඩමක් උගන්නන්ඩ මං අද නෙලුම් පැලයක් අරං මිසක් ගෙදර යන්නෑ” කියල පණ්ඩිත අංගනාවට ඔරවනකොටම ගාඩිනියා උන්දැ පැළේ ගාණ කිව්ව.

දෙයි හාමුදුරුවනේ, ඩොලර් අසු නවයක්!!!

මගෙ ඇස් දෙක නිලංකාර වුණා.
“අසූ නවයක්??”  මට ඉබේම ඇස්සවුණා.

ඇයි අසූ නවයක්, ගන්නවකො ඔහේ ඕක අනූවක්ම දීල”  තාර්කික අංගනාට ආයෙත් පොටක් පෑදුණා.
ඩොලර් මොකෝ කජු ඇට ද කොස් ඇට ද??
ඕං මාත් රස්සාව කරන කාලෙ නං කිසි හෙවිල්ලක් බැලිල්ලක් නැතුව ඔය වගෙ උමතුවකට වියදං කරන්ඩ තිබ්බ. අනික තනි පඩියෙං ඔක්කොම සුමේ කරන අපිට ඩොලර් අසූනවයක්  කියන්නෙ ලොකු ගානක්නෙ!
තාර්කික අංගනා සට පට ගෑවිල්ලෙ එක එක ගණිතකර්ම දාල ගණන් හැදුව සංක්‍රමණික පවුලකට වැහි වතුර පොකුණක නෙලුම් හිටවනවට වඩා ප්‍රයෝජනවත් විදියට ඩොලර් අසූ නවයක් යොදවන්න පුලුවන් විධි ගැන.

“තොරතුරු කිව්වට බොහොම ස්තුතියි! මං ආයෙ එන්නම්” කියල හැරිල ආවට මං ආයෙ එතෙන්ට යන්නෙ නැති බව මං තීරණය කරලයි තිබුණෙ. කොයි වෙලෙත් ඔලොක්කුවට හිනාවෙන්ඩම බලං ඉන්න තාර්කික අංගනාවටත් කියාගන්ඩ දෙයක් නැති වුණා මං ආපහු හැරුණයිං. ගෑනිත් කට පියාගත්ත. ඩිංගක් හරි දුකක් හිතෙන්ඩ නැතෑ උන්දැටත් මං ගැන.

“ඒක ගණං වැඩියිනෙ යුකියො, නෙලුම් පැලේකට ඩොලර් අසූ නවයක් දෙන්ඩ තරං අපි පෝසත් නෑනෙ”
මං යුකියට කිව්වෙ හරියට නෙලුම් පැලේ යුකිය ඉල්ලුව එකක් වගේ.

විනෝදෙට  පොකුණක් හදල, ඒකෙ නෙලුම් වවන්ඩ සල්ලි තියෙන අල්ලපු ගෙදර චීන පවුලත් මෙහෙ ඉන්න බොහොමයක් චීන ජාතිකයො වගෙ සල්ලි ආකරයක් තියෙන අය වෙන්ඩ ඇති. මහ ලොකුවට මිනිස්සු ගැවසෙන්ඩ එන්නෙ නැති ඒ තේ කඩේ කරනව ඇත්තෙත් නිකං ඉන්ඩ බැරි කමට වෙන්ඩ ඇති. කරත්තෙ තල්ලු කරන් පාරෙ ඇවිදන් එන අතරෙ මට හිතුණ “දැං නම් අපි තුන්වෙනි ලෝකෙං උඩට ඇවිත් තියෙන්නෙ” කියල හිතන රටක ඉපදිලා, පළවෙනි ලෝකයේ රටවලට සංක්‍රමණය වුනහම, අපි ඇත්තටම  සල්ලි වියදම් කරන්ඩ ඕනෙ මොනවටද කියල දෙපාරක් තුන්පාරක් හිතන්ඩ වෙනව. ලංකාවෙ ඉන්නකොට හිතුණ ගමන් පොඩි සිමෙන්ති පොකුණක් ගෙනල්ල, අපේ ගමේ වැවේ ඔහේ නිකං පිපිල තිබුණ, කාටවත් අගයක් තිබුණෙ නැති නෙලුම් පැලයක් උගුල්ලං ඇවිල්ල, ඇලෙං මාලු ටිකක් අල්ලල දාල පොකුණක් හදාගත්තයි කියල, මෙහෙදි එහෙම කරන්න බෑ. මේ රටවල මිනිස් ශ්‍රමය මිලාධික යි. මේ රටවලත් දුර්ලභ දේවල් කියන්නෙ ඉහළ මිලක් නියම වෙන දේවල්!
ගාන අහල නෙලුම් පැළේට ඩොලර් අසූවක් දෙන්ඩ මට හිත නොදුන්නට මොකද, අපි ඉස්සර වත්තෙ පෑගුණාම චප්ප කරල දාන මෙහෙ නිදිකුම්බ පැළත් විකිණෙන්නෙ අස්ප ගණංවලට.
ඕං ඉතිං වැවෙං ගොඩ ආවට මගෙ හිතේ මඩ ගෑවිලා විතරක් නෙවෙයි, යන්තං ගොඩට අඩියක් තිබ්බ ගමන් ඒකෙ නිදිකුම්බ කටුත් ඇණෙන්න ගත්ත.

“ඔයා නෙලුම් පැලයක් ගේනව කිව්ව නේද අද?”

පෙම්බරයා හවස ඇහුවම ආයෙත් හිත ඩිංගක් පෑරුන්නැත්තෙ නෑ.
ඒත් “පැළ ඇවිල්ල තිබුණෙ නෑනෙ..” කිව්ව මිසක් ඒකෙ ගාන  එවෙලෙ කියන්ඩ හිතුණෙ නෑ. මං ගණං වැඩි නිසා ගන්නෙ නැති බව දැනගත්තම උන්දැ කතා දෙකක් නෑ මට ඕකෙ ගාණක් බලන්නෙ නැතුව ගන්ඩෙයි කියන බව දන්න හන්ද. 
ඒකෙන් මේකෙන් මගෙ නෙලුම් උමතුව ඩිංග ඩිංග සමනය වුණා.
ඒත් පායන කාලෙට වැහිවතුර පොකුණ පාසිවලින් වැහිල දුක්බර වෙලා තියනව දකින ගානෙ “කවද හරි ගෙනත් දෙන්නම්කො නෙලුම් පැලයක් ලස්සනට වවාගෙන මල් පූද්දන්ඩ” කියල මං විඩිං විඩේ තොල් මැතුරුව.
සීත කාලෙ ඇවිදින්ඩ ගිහිං එන අතර මග දවසක්  වැහිවතුර පොකුණෙ හුරු පුරුදු හැඩයක් දැක්කම මං නැවතුනා.


දෙයියනේ ඒ මානෙල් කොළ නේද??

මං නැවතිලා ඇස් දෙක හොඳට පිහලත් බැලුව.
කවුරු හරි වැහිවතුර පොකුණට මානෙල් පැළයක් ගෙනත්දාල. ලොකු මානෙල් කොළ වතුර උඩ පාවෙනව!
ඒක දැක්කම ඇති වෙච්ච සන්තෝසෙට මං තව ඩිංගෙං ඒ කුණු වතුරට බැහැල ඒක බදාගන්නව. ඒත් දැං ඔය වාගෙ උමතු වැඩක් කරන්ඩ කලිං “මං අම්මෙක් ය, ඒක කොලුවට වැරදි ආදර්ශයක් වෙන්ඩ ඉඩ තියෙනවය” කියල හිතන්ඩ වෙලා ටික කාලයක් හන්ද හැමදාම ඇවිල්ල ඒක බලල යන්ඩ හිතං සද්ද නැතුව කොලුවත් එක්ක ගෙදර ගියා.

ඒ කියන්නෙ මට වගෙම පිස්සු කල්පනාවල් එන මිනිස්සු මේ රටේ ඉන්නව කියන එක නෙ. මං කියන්නෙ නැත්තං කොහෙන්ද එතෙන්ට මානෙල් පැළයක් ආවෙ?? හැබැයි කියන්ඩ බෑ බාගෙදා ඔය මට වගෙම උමතුවක් හැදිච්ච නරයෙක් මානෙල් පැලයක් ගෙදර ගෙනිහිල්ල ඊට පස්සෙ ඒක නඩත්තු කරගන්ඩ බැරිවෙනකොට කරගන්ඩ දෙයක් නැතුව වැහිවතුර පොකුණර ගෙනත් අතෑරිය වාගෙ එකක් සිද්ධවුණා වෙන්ඩත් බැරි නෑ ඉතිං…
“ඒ මොකක් වුණත් ඔයා ඉන්නෙ හරිම තැන!” මං තොල් මැතිරුව, හරියට මානෙල් පැලේට ඇහෙයි වාගෙ.

එදා රෑ මහ වැස්සක් වැස්ස!

“අනේ මානෙල් පැළේ ගහගෙනවත් යයිද?” මහ වැස්ස දබදබ ගාල වහලෙට වැටෙන සද්දෙට ඇහැරිලා නින්ද යන්නෙ නැති අල්ලපනල්ලෙ මට  මට හීල්ලුනා!

පහුවදා වැස්ස පොඩ්ඩක් තුරල් කරපු වෙලාවෙ තකහනියක් කොල්ලවත් ඉස්සර කරං මානෙල් පැලේ බලන්ඩ ගියාට මොකෝ ඒක තිබ්බ ලකුණක්වත් හොයාගන්ඩ බැරි වුණා. බාගදා ඒක පහළටම ගහගෙන ගිහින් වතුර යටට පෙරෙන දැලේ රැඳිල ඇති! මං හිතුව. ඒත් ඒක කොහෙවත් පේන තෙක් මානෙක තිබුණෙ නෑ.

“අයිනෙනෙ තිබුණෙ, කවුරු හරි දැකල අරන් යන්ඩ ඇති. දැං මට ඕක  හදාගන්ඩ හරි හමං තැනක් තිබ්බ නං මාත් කරන්නෙ ඒ ටික නෙ” මං හිත හදා ගත්ත. කලින් තරංම දුක හිතුණෙ නැති එකම මදෑ..

නෙලුම් නැතිකොට ඇඳුණු මානෙල් පිපෙන හීනෙත් බොඳවෙලා ගියේ අන්න එහෙමයි.

මං ඇවිදින්ඩ ගියත්  පොකුණ පැත්තෙං නොයා ඉන්ඩ ගත්තෙ එතකොට දුක හිතෙන හන්ද.

“අම්මේ, අපි තණකොල කපන්ඩ යමු ද? මට තණකොල කපන්ඩ ඕනේ” එකම දේ එක එක තාලෙට කිය කියා අද උදේ ඉඳන් පාර අද්දර තණකොළ කපන හිතක් ඇවිල්ල හිටිය කොලුවයි මායි  එයාගෙ තල්ලු කරන සෙල්ලම් තණකොළ කපනයත් අරන් පාරට බැස්ස. ඒකෙ ටොක ටොක සද්දෙට ගෙවල් ළඟ ව්‍යාපාරික ප්‍රජාව එළියට එබිලත් බැලුව.  ඔහොම මිනිස්සු හිනස්ස හිනස්සා අමාරුවෙන් තණ කොළ උඩ ඒක තල්ලු කරන් තණකොළ කපනව කියල එකක් කරං අපි දෙන්න ඇවිල්ල තිබුණෙ වැහිවතුර පොකුණ ළඟ අඩි පාරට.
ආයෙමත් පරණ දුක හිතේ හිල් අස්සෙං රිංගාගෙන එද්දි තමයි මං දැක්කෙ  කැත පාසි තට්ටුව අස්සෙං එබිල, එහා ඉවුරට කිට්ටුව වතුරෙ පාවෙන මානෙල් කොළ!

ඒක තියෙනවා!!! ඒක තියෙනවා!!!

ඒක දැක්කම මං මහ හයියෙං කෑ ගහ ගහ අඩිපාර මැද ජැක්සන් ඇන්‍තනි නෙයිනගෙ සූදුව කිය කියා නටන වැලමිටි නැටුම වාගෙ එකක් නැටුව. කිසි සංයමයක් නැතුව මහපාරෙ නටන අම්ම දිහා බලං හිටිය කොලුවත් තණකොළ කපන යන්තරේ අතෑරල බක බක ගාල හිනාවෙන්ඩ ගතිපි.
“කොහොමත් අම්මට තියෙන උමතුවෙ තරම ඌත් පොඩි කාලෙ ඉඳල දැනගෙන ඉන්න එකනෙ හොඳ. නැද්ද?” තාර්කිකත් හිනා වෙනව.

“මෙව්ව මේ  ආක්‍රමණික ජලජ පැළ, අපි එව්ව විනාස කරන්ඩ ඕනෙ” කියල කොයි වෙලේ හරි කවුංසිල් එකේ බෝට්ටුව ඇවිල්ල ඕක උගුලං යාවි කියල හිතේ බයක් කරනම් ගහනව නං තමයි.
ඒත් මේ ග්‍රීස්ම කාලෙ ඒ වැහිවතුර පොකුණෙ නෙලුම් පිපුණෙ නැතත් මානෙල් මලක්වත් දකින්ඩ ලැබෙයි කියා හිතෙන හීනෙන් මිදෙන්ඩ හිතක් නං දැං මට නෑ!

About හංසකිංකිණි

මම සංගීතයට චිත්‍රපටවලට හා පොත්පත්වලට වැඩියෙන් කැමති හදිසියෙම බ්ලොග් එකක් ලියන්න හිතුණ ගෑණු ලමයෙක්.
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

9 Responses to වැහිවතුර පොකුණක නෙලුම් උමතුව…!

  1. DGM Bassa says:

    මෙහෙ කමෙන්ට් කරන්න අමාරුයි කියල නිදි කිව්වා. මටත් ඒක වෙනවා, කීප සැරයක් ලොග් වෙන්න ඕනෙ කමෙන්ට් එකක් දාන්න. කමෙන්ට් අඩු ඒ නිසා වෙන්ට ඇති. ඒත් කට්ටිය බලනවා, දිගටම ලියන්න.👌😊

  2. DGM Bassa says:

    +++++++++
    වැට ගහල යන්න ආවෙ, ආප්ප බානවා වගේ පට්,පට් ගාලා ලියනවට. උඩින් කියෙව්වා. ආයෙ එන්නම් කමෙන්ට් බලන්නත් එක්ක.👌😊

  3. Buratino says:

    අර bipolar-disorder එක නං තාමත් තියෙනවා වගේ නේ ද?
    එහා ගෙදර චීන කොලුවාගෙන් නෙළුම් අලයක් ඉල්ලලා බැලුවෙ නැද්ද?

    • ඒක එහෙම යන ඩිසෝඩර් එකක් නෙවෙයි නෙ 🤣😁
      චීන කොලුව ලඟ තියෙන්නෙත් චූටි පැළයක්. ඒකෙ අල හැදෙන්ඩ අවුරුදු දෙකක්වත් යනව මේ දේශගුණේ 🙄

  4. මේ වන විටත් ඔබගේ බ්ලොගය අප අපගේ සින්ඩියට ඇතුලත් කොට හමාරය. එය “අංක 8 කැටපත් පවුර” කොලමයේ දක්වා ඇත! අපට අවශ්‍ය වන්නේ බ්ලොග් ස්වර්ණමය යුගයක් යලිත් ඇතිකිරීමටය. ඒ සඳහා ඔබගේ සහයෝගයද අප නිරන්තරයෙන් බලා පොරොත්තු වෙමු. අප පිළිබඳව හැකි උපරිම ප්‍රචාරණයක් ලබා දෙන්න!

  5. තරූ says:

    නෙළුම්, ඔ්ලු, නිල් මානෙල්, කුමුදු කොයිකත් දැන් අපේ මිදුල්වල පුංචි ටැංකිවල මල් පූදනවා…හිතන්නකො වැව්වල පීන පීන නෑව අපි, නෙළුම් කොළ කඩන් ඒ්වට බත් බැඳන් කෑව අපි, ‌නෙළුම් ඔ්ලු මල් කඩාන පන්සල්, පල්ලි ගිය අපි දැන් ගෙවල්වල පොඩි කොන්ක්‍රීට් පොකුණක් මලක් පුබුදගෙන සතුටු වෙන තරමට සරල වෙලාද? සොබාදහමේ අත්පසුරෙන් ගිලිහිලාද?

    ජපානෙදිත් මං හරියට දැක්කා නෙළුම් පොකුණු. නෙළුම් අල ඒයාලගෙ ජනප්‍රිය ආහාරයක්නෙ. චීනෙත් ඒහෙම වෙන්න ඇති…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s